กาแฟดำในแก้วใบเก่า

ฉันนั่งดื่มด่ำกับกาแฟดำยามเช้า
เสียงตอกเสาเข็มเริ่มทำงาน
สมองอันกลวงเปล่าเริ่มงุนงง

ฉันนั่งจิบกาแฟดำจากแก้วใบเก่า
เหมือนว่าเราเคยคุ้น -- นานแสนนาน
เช้านี้ไม่เหมือนกับเช้าวันก่อน
เพราะเสียงเสาเข็มเข้ามารุกราน
พื้นที่ที่เคยว่างกลับไม่ว่างอีกต่อไป

เมื่อกาแฟดำหมดแก้ว
ฉันจำต้องสละห้องสี่เหลี่ยม
ให้กับเสียงตอกเสาเข็มนั้น

เช้านี้ -- ฉันจึงต้องออกเดินทาง
เพื่อตามหามุมสงบให้กลับคืน.

(๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๓)